سلام
خانمی با نام هانیه سلیمی کامنت گذاشته بودند ، آپ پلیز ؛ که باید عرض کنم متاسفانه هیچ اطلاعی از وضعیت دوستان ندارم که بنا به اون آپ کنم و مطلب خاصی هم برام ایمیل نشده جز یک چیزی شبیه بیانیه و یه اظهار تاسف چند خطی .
علی ای حال ؛ چند تا خبری که دارم رو می ذارم .
- کلیه بازداشت شدگان بند 240 اوین هستند ( این رو خود سازمان حمایت از حقوق کارگر تایید کرده )
- خانواده زنان بازداشت شده از ملاقات با آنها منع شده و به آنها گفته شده است که قاضی حداد دستور داده که آنها از ملاقات و تماس تلفنی با خانواده خود محروم هستند. هیچکدام از مردان بازداشت شده تاکنون با خانواده های خود تماس نداشتند.
- برای تعداد محدودی از دستگیر شدگان قرار وثیقه 50 میلیونی صادر شده که بعید می دونم شامل بچه ها شده باشه .
- دیروز شنبه 19 اردیبهشت، 8 روز پس از بازداشت افراد حاضر در مراسم روزجهانی کارگر ، خانواده ها مجددا به دادگاه انقلاب مراجعه کردنده اند . تعداد زیاد خانواده های معترض در برابر دادگاه باعث شد که ماموران اجازه ندهند که کسی در جلوی دادگاه یا روبروی آن در سوی دیگرخیابان بایستد به طوری که تا جنب میدان میوه و تره بار ماموران خانواده ها را پراکنده می کردند و به گفته برخی دیگر از حاضران حتی احتمال بازداشت خانواده ها هم بود. زمانی که خانواده ها در برابر دادگاه ایستاده بودند برخی از زنان بازداشتی از زندان اوین با آنها تماس گرفتند. طبق گفته خانوا ده ها زنان زندانی در سالن متادون و همه با هم هستند . آنها از روز دوشنبه هفته پیش تاکنون اجازه تماس تلفنی نداشتند اما اکنون به آنها گفته شده است که ازاین به بعد حق دارند یک روز در میان با بیرون تماس بگیرند. این مکان دارای یک سالن بزرگ با امکانات محدودی هست. همه آنها با هم هستند و زندانی دیگری با آنها نیست.هیچ کدام از آنها مورد بازجویی قرار نگرفته اند.
- مادر نیکزاد زنگنه دانشجو و فعال کمپین پس از تماس دخترش می گوید: امروز ( شنبه ) هم دوباره به دادگاه آمدم اصلا پاسخ مشخصی نمی دهند مدام می گویند بروید خودمان به شما زنگ می زنیم.
- خانواده مردان بازداشت شده نیز به شدت از بی خبری ابراز نگرانی می کنند. آنان تا کنون تماسی با خانواده هایشان نگرفته اند. به برخی از خانواده های فعالان کارگری گفته اند 45 روز دیگر بیایید. به برخی دیگر گفته اند بروید آخر هفته بیایید به برخی هم اصلا جوابی نداده اند.
- مادر امیر یعقوبعلی دانشجو و فعال کمپین می گوید : «از روز بازداشت تا حالا امیر تماسی نگرفته است. اصلا داخل دادگاه هم اجازه نمی دهند برویم حرف بزنیم .تا به حال هرچه کرده ایم هیچ نتیجه ای نداشته است. حداقل اجازه بدهند که بچه ها تماس بگیرند.» پدر پوریا پشتاره نیز از بی پاسخی مسئولان و برخورد ماموران ناراحت است و به شدت نگران فرزندش هست می گوید :« مثل هر روز به ما می گویند بروید خودمان اطلاع می دهیم . دادگاه می گوید آنها دست پلیس امنیت هستند و ما کاری نمی توانند بکنیم. من یک فرهنگی با 34 سال سابقه کار هستم بعد یک ماموربه سینه ام می زند که اینجا نایست ! آخر چرا ؟ مگر پسر من چه کرده است؟ نمی گویند بچه های ما کجا هستند. حداقل بگذارند آنها یک تلفن بزنند که بدانیم کجا هستند و حال شان چطور است.» او در پاسخ به این سوال که پس ازنوشتن نامه به رئیس قوه فضائیه چه پاسخی گرفتید می گوید:« علی رغم گزارشی که ارائه دادیم و طلب رسیدگی کردیم تا کنون هیچ پاسخی از هیچ کجا به ما نداده اند. »
- خانواده ها قصد دارند امروز ( یکشنبه ) برای دادخواهی مجدد به دفتر رئیس قوه قضائیه بروند.
===================================
این مطلبی هست که از طرف یه تن از بچه های دانشکده ایمیل شده که اگه مشکلی بابت قرار دادن اسمشون ندارن یه ایمیل بدن تا من اسامی سه تاشون رو بگم وگرنه نام ها محفوظ هست.
http://www.2shared.com/file/5705528/692df851/2_online.html
از لینک بالا می تونید یه صفحه پی دی اف رو دانلود کنید . چون طرح پی دی اف رو قادر به قرار دادنش در اینجا نبودم و تنظیماتش بهم می خورد تصمیم گرفتم به طور مستقیم برای دانلود بذارمش . ممنون از هر سه دوستمون .
در پایان هم تشکر از 23 نظر در متن قبل
ما هم امیدواریم .
شاید حق تنفس !!
واقعا این فکر آزار دهنده هست . فقط امیدوارم از اهدافشون هیچوقت پا پس نکشن .
به امید اون روز
ایضا دهانمون رو !!
به امید آزادیشون
به امید آزادی همه آزادگان در بند.
الان همه اوین هستن و دیگه کسی تو بازداشتگاه نیست
به نکات درد آوری اشاره داشتید .
ممنون بابت این خبر خط آخرتون که جمیعا اوین هستند . واقعا ناراحت کنندست
(شعر از فرخی یزدی ست)پاسخ:
زیبا بود . ممنون
به یاد ساقه ها و شاخه هایی که روزهایی بودند و امروز یادشان باقی است
دیری است که درختان بی برگ شده اند
بی ساقه
بی شاخ و برگ
و دیریست که دلها یخ بسته است
بهار این سال نوید سالی تلخ را می دهد
چه سان که شیرین شود
چه سان که تلخ بماند
چه سان که نباشند ساقه ها و شاخه ها...
این روزها احساس می کنم
هوا کمی سنگین تر است
فضا کمی سنگین تر است
سرم سنگین تر است
و دلم....
.
در ذهن ام کرم هایی می لولند
تیغ را بر می دارم و شکاف می دهم فرق سرم را
تقویم من روزهای بی خبری را دوست ندارد
بدش می آید
انتظار سخت است
نفرت بار است
کابوس است
.
درد را از هر طرف که بنویسی درد است
و این مصداق سبک زندگی ماست
.
این شعر گونه تقدیم به همه دوستای همیشه عزیزم
.
با آرزوی آزادی همه
زیبا بود ممنون .
و آن نگفتیم که به کار آید
چرا که تنها یک سخن در میان نبود.........
آزادی..............
ما نگفتیم تو تصویرش کن
ما همچنان در انتظاریم تا کسی تصویرش کند...پاسخ:
ممنون از حضورتون و اینکه شجاعت گذاشت وبلاگتون رو داشتید !!
ما هم امیدواریم .
درک می کنم واقعا سخته
وصف جالبی بود. ممنون بابت اینکه جرات گذاشتن اسم وبلاگتون رو داشتید .
ای کاش دوستانمون متوجه بشن که این عزیزان برای چه چیزی بین ما نیستند به خاطر آزاد اندیشی
به امید آزادی این عزیزان
به امید اون روز
متاسفانه اخبار دقیقی هم در دست نداریم . نگران کنندست
ممنون از حضورتون
ما را که تازه جوانانی بیست و دو ساله بودیم
شور عشق در سینه داشتیم
و پیش از آنکه عاشق شویم
سینه بر خاک سوده مردیم.
به امید آزادی...
زیبا بود . ممنون
شاعر جوان ؛ خوب وصف کردی .
ممنون از حضورت
شما رو زورکی راه دادن اینجا ؟!؟!
متاسفانه !!
به امید اون روز
چشم خانوووم !! باور کنید هیچ خبری مدارم که باهاش آپ کنم ولی چشم
==========================================================
این آپ رو هم با ذکر یه مطلبی از دکتر شریعتی تموم می کنم ؛ یادمه یه مطلبی می خوندم که وقتی ایشان در زندان بودند ، یکی از زندانیان ازش می پرسه ، شما رو برای چی گرفتن !؟!؟
دکتر جواب می ده ؛ حمل سلاح ، هم بندیش می پرسه چه سلاحی !؟؟! ژ3 ، کلاشینکف !؟!؟
دکتر جواب می ده هیچکدوم ، خودکار !!!


عکس های فوق هم از خانوم جلوه جواهری همسر دوست عزیز کاوه مظفری و خود کاوه مظفری ، پوریا و طه و امیر یعقوبعلی هست .
به امید آزادی بچه ها
ناشناس !!
امیدوارم از امشب اینجا ، پر از کامنتایی باشه که یادآوری می کنند که هیچوقت بچه ها تنها نیستند !
امروز تماسی با منزل طه گرفتم و برادرش گفت که اصلا وضعیتاشون مشخص نیست و من هم جهت اطلاع دوستان چند تا مسئله رو تلگرافی می گم تا دوستان در جریان مسائل باشند :
- طه ولی زاده ، پوریا پشتاره ، نیکزاد زنگنه ، کاوه مظفری ، امیر یعقوب علی ، مسعود لقمان افرادی هستند که در تظاهرات کارگری روز جمعه مورخ 11 اردیبهشت دستگیر شده اند .
- طبق آخرین خبرها ، کلیه زنان بازداشتی به وزرا انتقال داده شده اند و مردان دستگیر شده به اوین و کلانتری های سنایی و سایر کلانتری های مجاور انتقال داده شده اند .
- خانواده های بازداشت شدگان دیروز و امروز صبح به مکان های یاد شده رفته اند و تا از وضعیت دستگیر شدگان اطلاعاتی بدست آورند که نتایج تا زمان این ارسال نا مشخص هست و نا امید کننده !!
- ماموران نیروی انتظامی بعد از دستگیری افراد یاد شده به خانه ی کاوه مظفری و امیر یعقوبعلی نیز رفته و با بررسی منزل اقدام به بردن کیس کامپیوتر دو نفر یاد شده نیز کرده اند .
- جلوه جواهری همسر کاوه مظفری در این هنگام در منزل نبوده و بعد از بازگشت به منزل ، ماموران وی را نیز دستگیر و با خود برده اند . که این اقدام چون با مقاومت خانوم جواهری رو به رو شد ماموران متوسل به خشونت شدند .
- جمعی از کارگران ایران خودرو طی بیانیه ای خواستار آزادی زندانیان روز کارگر و کمپین های کارگری شدند .
- دستگیری نامبردگان در شرایطی بوده که هنوز تظاهرات به فعل نرسیده بوده .
- طبق آخرین خبر پوریا پشتاره در قرارگاه ثار الله زیر نظر سپاه پاسداران و شخص رحیم صفوی قرار داره .
این ایمیل رو هم ساختم تا دوستان مقاله یا یادداشتی داشتند بفرستند براش تا بنده اینجا قرارش بدم :
forourfriends88@yahoo.com

با تشکر از تنها کامنت متن قبل خانوم یا آقای پ.ر با این کامنت :
خیلی ناراحت شدم!و ناراحت تر که ۲۰ تا بازدید کننده اینجا اومدنولی حتی یک نفرشون چیزی نگفتن!حتی همدردی!تو این شرایط همین کافیه!امیدوارم هر چه زودتر آزاد بشن:(تاکید می کنم : هدف از ایجاد این وبلاگ صرفا یادآوری آن است تا دوستانمان بعد از رهایی متوجه باشند که کسانی بودند که یادشان را نگاه داشتند و این وبلاگ هیچ گونه تعلق سیاسی به هیچ ارگان یا نهاد خاصی ندارد .موفق باشیدبه امید آزادی هر شش عزیز در بند .ناشناس !!
فعلا به قرار دادن اعلامیه بسنده می کنم تا فردا شب که بطور مفصل بنویسیم !!
عدم نوشتن مطلب در این پست رو هم ناشی از عجله برای ساختن این وبلاگ که به گردن این حقیر افتاده بود بیاندازید .

تنها به چند موضوع اشاره کنم و آن اینکه :
- در این وبلاگ خواهان آزادی همکلاسی هایمان هستیم .
- احتمالا تا فردا شب ایمیلی اعلام می کنم تا در صورت داشتن مطلبی در این باره ، به آن ایمیل مطلب هایتان را ارسال کنید تا در اینجا قرار بگیرد .
- اون دوستانی که می دونن من کی هستم ، بی زحمت لو ندن !!
- یه کامنت نا قابل گذاشتن و یادی از دوستان کردند کمترین کاری هست که می تونیم براشون بکنیم تا انشالله وقتی از بند رها شدند با دیدن کامنت هاتون بفهمن ما همگی یادشون بودیم . ( این کار یه چیز شبیه همون امضا کردن هست خواهشا دریغ نکنید )
- هدف از ایجاد این وبلاگ اعلام همبستگی دانشجویانی است که می دانند دوستانشان به ناحق گرفتار شده اند و از هیچ تلاشی برای آزادی همکلاسیشان دریغ نمی کنند .
به امید آزادی همکلاسی های دیروز و زندانیان امروز و دوستان همیشگیمان .
موفق باشید و سربلند .
ناشناس !!








مرسی